Bir yaz akşamı olmuştu yine.. Günlerden ise pazartesi..

Büyük bir girdaptan çıktı yüreğim.. Rüzgârı andıran hayat anlayışımın durulma vakitleriydi..

Sevda türkülerinde yer bulma çabasından hemen sonrasıydı yaşım.. Hepi topu bir yaşamdı ama bana hiç de öyle gelmiyordu.. Sanıyorum benim hayatım değil.. Bu kitap yani hayatım, başkalarının hayatına teğet geçmelerimden ibaretti.. Çünkü ben kimsenin hayatından gittim diye kimse ölmedi. Benden sonra hep devam etti..

İsimler değişiyor belki, yerler zamanlar ama yaşananlar hep aynı kalıyor.. demek ki zamanı var her şeyin.. O zaman dedim ki kendi kendime.. Tamam bebeğim, sakin ol. Bir yaz akşamı başlayacaksın kendini yeniden tanımaya, dinlemeye, yaptıklarını sorgulamaya ve hatta sevmeye…

Sevi kolay değil.. ne başı ne sonrası hiç de akıl işi değil…

Bıraktım o işleri, çektim elimi eteğimi, bana yalan diyenlere müjde bir cevap alamadığınız için üzülmüş olacaksınız. Çünkü artık kendimi bir şeyler anlatırken, açıklarken bulmaktan sıkıldım… Aile oldum oysa ben hepsine.. Her hatayı kabul etmeye razı..